Galeria Wydziału Grafiki SYROKOMLI 21
zaprasza w dniu 06.10.2026, o godz. 11.00 na wernisaż wystawy
TuNieTu
Bogdan Achimescu, Marta Bożyk, Anna Juszczak, Małgorzata Malwina Niespodziewana
Kuratorka: Marta Bożyk
Tekst: Michał Zawada
Wernisaż podczas inauguracji roku akademickiego 2026/2027
Wystawę można oglądać od 06.10.2026 do 23.10.2026
Od poniedziałku do piątku, w godzinach od 10.00 do 18.00
ZAPRASZAMY!
TuNieTu
Niedawna ucieczka agenta firmy OpenAI, który opuścił środowisko testowe i autonomicznie przeprowadził tysiące operacji, tuszując za sobą ślady, doprowadziła wielu badawczy współczesnych technologii do wniosku, że stworzenie superinteligencji – tego świętego Graala informatyki – może doprowadzić do końca ludzkości. Nic nie może powstrzymać bytu o większej inteligencji od podporządkowania sobie jednostek słabszych. Po raz kolejny wybrzmiały apele o wzmożenie kontroli, a może nawet o wstrzymanie postępu. Nie jest tajemnicą, że oczywistym korzyściom materialnym prezesów technologicznych gigantów towarzyszy przecież pielęgnowany od stuleci imperatyw bezkompromisowego rozwoju. Faustowski nakaz doskonalenia to jeden z kamieni węgielnych europejskiego modernizmu.
A jednak właśnie modernistyczna sztuka po raz pierwszy w historii rozwoju na naszym kontynencie dokonała samoograniczenia i w geście, który Boris Groys nazywał zwrotem w tył, zamiast poszukiwać mariażu z rozwijającą się techniką, zaczęła wracać do korzeni, do prostych gestów, do podstawowych emocji i podstawowych narzędzi. W świecie szalejących konfliktów i projektowanego człowieka z żelaza i stali zrodziła się twórczość, która zwróciła się w stronę uważnej kontemplacji. „Sztuka nowoczesna i współczesna pragnie nie ulepszać rzeczy, lecz je pogarszać – i to nie częściowo, ale radykalnie: sprawiać, że przedmioty funkcjonalne stają się dysfunkcyjne, zwodzić oczekiwania, odkrywać niewidzialną obecność śmierci tam, gdzie chcemy widzieć jedynie życie” – pisał teoretyk.
Z tego nurtu wyrasta twórczość czworga artystów prezentujących swoje prace na wystawie TuNieTu. W reakcji na twórczość Kiki Smith, urodzonej w Norymberdze amerykańskiej artystki, posługującej się tradycyjnymi, choć wykorzystywanymi eksperymentalnie mediami, stworzyli ekspozycję, w której czułe skupienie na medium i jego potencjale zaowocowało przejmującą, wielowątkową opowieścią. Dyskretne gesty, intymne uczucia i praca nad pamięcią splatają się tu ze świadomą pracą z materiałem i narzędziami – niezwykle tradycyjnymi i, zdawałoby się, anachronicznymi. Artyści pracują z drewnem, papierem, szkłem i tkaniną, które poddawane skupionemu opracowaniu zaczynają konstruować cichą opowieść, a jednocześnie prowokować do zbliżenia, do ich dotykania i słuchania. Nie ma tu ekstrawagancji i spektakularności – wręcz przeciwnie, prace zanurzone są w aurze bliskiej medytacji. To zbiór „słabych znaków”, które balansują na krawędzi istnienia – ich obecność jest niemalże widmowa. Ten zestaw nic nie narzuca, lecz pozwala budować nam osobistą relację do tego, co widzialne, na zawiązkach wspomnień budować własne, wobec intymnych emocji wsłuchać się w nasze wnętrze.
Wobec świata, który w zapamiętałym pędzie przekracza możliwości ludzkiego poznania, to, co zdawać się może niedzisiejsze, potrafi stać się przecież prawdziwym gestem oporu – artystycznej i etycznej metanoi.
Michał Zawada
Osoby biorące udział w wystawie:
Bogdan Achimescu
Bogdan Achimescu jest artystą i nauczycielem akademickim związanym z rysunkiem, grafiką, instalacją i działaniami intermedialnymi. Jego praktyka obejmuje również performans, wykłady performatywne oraz wielogodzinne działania z rysunkiem na żywo, realizowane zarówno w przestrzeniach wystawienniczych, jak i w kontekście konferencji, spotkań i wydarzeń teatralnych. Od początku lat dziewięćdziesiątych uczestniczy w obiegu sztuki w Polsce i Rumunii, a także w Stanach Zjednoczonych i wielu krajach europejskich.
Kształcił się artystycznie w Timișoarze i Cluj, a w 1993 roku uzyskał dyplom magistra na Wydziale Grafiki ASP w Krakowie pod kierunkiem prof. Stanisława Wejmana.
W 1995 roku uczestniczył w programie Skowhegan School of Painting & Sculpture w Stanach Zjednoczonych. Doktorat obronił w 2009 roku, a stopień doktora habilitowanego uzyskał w 2015 roku w krakowskiej ASP.
W 2001 roku wziął udział w prezentacji Context Network w Pawilonie Rumunii podczas 49. Biennale w Wenecji. Do ważnych etapów jego działalności należą wystawy indywidualne „The centralised physiognomy registry” w Model Arts and Niland Gallery w Sligo, „Oameni – arhiva retroactivă” w Cricotece oraz „Pojemność: 460 pasażerów” w Jan Fejkiel Gallery. W późniejszych latach rozwijał formułę wykładu performatywnego i rysowania na żywo, między innymi w Colgate University, Cricotece, Casa Artelor w Timișoarze i Teatrze KTO. W 1993 roku otrzymał Grand Prix Premio Internazionale Biella per l’Incisione.
Jego prace znajdują się między innymi w zbiorach MoMA w Nowym Jorku, National Gallery of Art w Waszyngtonie, Museum Ludwig w Kolonii, Gabinecie Uffizich w Florencji oraz w Gabinecie Rycin Polskiej Akademii Nauk.
Od 2007 roku wykłada w ASP w Krakowie, gdzie kieruje Pracownią Rysunku i Katedrą Metod Sztuki Intermediów. Prowadził również zajęcia i prezentacje na uczelniach w Rumunii i Stanach Zjednoczonych. W latach 2012–2020 był prorektorem ASP, a w latach 2020–2024 dyrektorem Szkoły Doktorskiej.
Marta Bożyk
Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W roku 2013 uzyskała stopień doktora za cykl linorytów “Dotyk”a w roku 2024 otrzymała habilitację za wystawę “Na drugim planie. Ukryte w Ołtarzu Wita Stwosza”, i otrzymała tytuł profesora uczelni, współprowadzi pracownię drzeworytu na Wydziale Grafiki. W roku 2026 otrzymała nagrodę Ministra Kultury i Sztuki. Ponad 20 lat pracuje w technice drzeworytu i linorytu, instalacji. Jej prace znajdują się w kolekcjach muzealnych w Polsce i na świecie. Miała ponad 30 wystaw indywidualnych. Brała udział w ponad 200 wystawach w Polsce i za granicą. Nagrodzona w Tajwanie, Korei, Serbii, Macedonii, Polsce. Odbyła rezydencje artystyczne: 3 w Japonii, 2 Belgii, 2 Serbii, 2 Wielkiej Brytanii, Hiszpanii, na Węgrzech i w Polsce. Członkini Związku Polskich Artystów Plastyków, jest wiceprezeską Stowarzyszenia Międzynarodowego Triennale Grafiki w Krakowie, współpracuje z wieloma instytucjami na świecie gdzie prowadzi wykłady i warsztaty, bierze udział w międzynarodowych konferencjach, działa w kolektywie – Grupa 13, kobiet artystek wystawiającym od 26 lat przynajmniej raz w roku. Kuratorka wystaw i autorka artystycznych projektów, między innymi:
2011 Ekspedycja Grafików - inspiracja północną Norwegią i Małopolską,
2019 Washi no Fushigi, wystawa 3 artystek w Muzeum Manggha i współpraca z Muzeum Papieru Washi w Mino oraz Muzeum Paiernictwa w Dusznikach Zdroju,
2019—2020 Mokuhanga, międzynarodowa wystawa, warsztaty, publikacja w Polsce,
2018—2021 Nature is my Homeland, projekt dla studentów, kadry naukowej i artystów z 4 krajów,
w 2022—2023 Kierunek: Ziemia, współpraca z Norwegią i Islandią, sympozjum, warsztaty, wystawy i rezydencja dla kadry i studentów z 3 krajów,
2024 Architektura/Natura/Grafika, projekt dla studentów z 3 uczelni polskich ze specjalistami z Polski i Norwegii, 2025 Edukacja artystyczna od tradycji do nowych technologii, warsztaty mistrzowskie, wykłady i wystawa studentów pod kierunkiem mistrzów grafiki z 4 krajów w ASP w Krakowie i wiele innych inicjatyw.
W roku 2026 wystąpiła z wnioskiem o nadanie tytułu doktory honoris causa dla artystki Kiki Smith.
Anna Juszczak (1988)
Interdyscyplinarna artystka wizualna. Zajmuje się tworzeniem obiektów przestrzennych, rzeźbą, instalacją, rysunkiem, grafiką. Łączy obraz ze słowem lub zmysłem. Interesują ją zagadnienia przestrzeni, pamięci, sytuacje graniczne, wizualizacja emocji i doświadczeń. Często działania artystyczne wiąże z tematyką medyczną. Artystka działająca w wielu mediach: szkło, drewno, glina, papier, metal.
Studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie na Wydziale Grafiki oraz Universitatea de Artă şi Design w Cluj-Napoca w Rumunii (Erasmus). W 2018r uzyskała stopień doktora na macierzystej Uczelni. Otrzymała Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Stypendium T. Kulisiewicza i Stypendium Twórcze Prezydenta Miasta Krakowa .
Brała udział w wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą m.in. .”Blask” Piana Gallery, Kraków, „Po deszczu ziemia staje się twardsza” Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej
Manghha, Kraków, „Sny o Gdyni” Galeria Przypływ, Gdynia, „Weltschmerz”, BWA Wrocław,”BADGOOD” – Shefter Gallery, Kraków, „To, co najbardziej kruche” Galeria Nocny Art Patrol, Warszawa
Mieszka i pracuje w Krakowie
Małgorzata Malwina Niespodziewana
graficzka, rysowniczka, autorka obiektów, instalacji i wideo, badaczka, absolwentka Wydziału Grafiki krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, dr hab., prof. UKEN w Krakowie.
Stałym punktem odniesienia w jej twórczości pozostaje ciało oraz stworzona przez nią koncepcja ciała uniwersalnego. W swoich pracach odnosi się także do biografii, tekstów i twórczości awangardowych artystek, m. in. Katarzyny Kobro, Erny Rosenstein, Marii Jaremy, którym poświęciła prace składające się na ponad dwunastoletni cykl artystyczny. W 2017 roku wzięła udział w wystawie Potęga awangardy w Muzeum Narodowym w Krakowie.
Ważnym elementem w jej twórczości jest dziennik pisany od wielu lat oraz odbyte podróże artystyczne (zwłaszcza na Daleki Wschód, czego wynikiem jest m.in. seria wystaw Archive of Wandering Nostalgia, Archiwum pustki w 2024 roku, Washi no fushigi w Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha, w Muzeum Papiernictwa w Dusznikach Zdroju oraz Mino Washi Paper Museum i The Museum of Fine Arts in Gifu, w Japonii). Jest autorką monumentalnego ogrodu w estetyce zen (karesansui) – Przypływy ciszy, migotania znaczeń, który zaprezentowała na
indywidualnej wystawie Własne pokoje w BWA w Olsztynie w 2025 roku, Jej ostatnie prace artystyczne często zawierają wątki kontemplacyjne i medytacyjne.
Artystka podejmuje również tematy narracyjne w swojej twórczości; interesuje ją postać kobieca w bajkach, zwłaszcza w ujęciu feministycznym, anarchistycznym (seria Czerwony Kapturek) i negatywnym – zła matka, córka, macocha, a także wątek przeobrażenia ciała kobiecego np. w roślinę lub zwierzę. Autorka trzech komiksów autobiograficznych (Komiks Białe Haribo, Komiks Czarne Haribo, Komiks Złote Haribo), kuratorka cyklu wystaw Grafika. Kontynuacja oraz Graficzki, współzałożycielka Grupy 13.
Prace w kolekcjach: Muzeum Narodowym w Krakowie, Uppsala Art Museum w Szwecji, Mino Washi Paper Museum, Mino; Kanagawa Prefectural Gallery w Japonii; Cremona Civic Museum we Włoszech, Polish Museum of America w USA, Luciano Benetton Collection we
Włoszech, Frans Masereel Centrum w Belgii, Polskiej Akademii Umiejętności w Krakowie oraz w licznych kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą.
Relacja z wernisażu
